Runy do wróżenia z kamienia

To zależy od zestawu. Pełny starszy futhark, najstarszy alfabet runiczny, ma 24 runy. Wiele zestawów ma też jeden kamień bez symbolu, czyli runę pustą. Piszemy o niej w następnym pytaniu. Liczbę kamieni podajemy przy każdym zestawie.

To nie wada. Pusty kamień to runa pusta, nazywana też runą Odyna albo wyrd. Nie ma jej w żadnym dawnym alfabecie runicznym: spopularyzował ją Ralph Blum w książce „The Book of Runes” z 1982 roku i od tego czasu wiele zestawów ma 25 kamieni. Jedni czytają ją jako to, czego jeszcze nie widać, inni odkładają ją i losują z samych 24 run.

Znaczenie runy zależy od znaku, więc jest takie samo w każdym zestawie. Zestawy różnią się kamieniem: kolorem, rysunkiem, połyskiem i twardością. Wybierz kamień, który lubisz brać do ręki. Jeśli będziesz losować codziennie, twardsze kamienie, jak kwarc, agat czy jaspis, lepiej znoszą ocieranie się o siebie niż miększy lapis lazuli.

Jeśli zestaw ma 24 runy, to są to znaki starszego futharku. To pismo ludów germańskich, a jego najstarsze pewne napisy pochodzą z II wieku n.e. i znaleziono je w Skandynawii i na północy Europy. Nie ma pewnych dowodów, że dawni Słowianie mieli własne pismo runiczne. Tak zwane runy słowiańskie to współczesne systemy.

Runy były najpierw pismem: znakami rytymi w drewnie, kości, metalu i kamieniu. Nazwa alfabetu, futhark, pochodzi od pierwszych sześciu znaków: f, u, th, a, r, k. W islandzkiej pieśni Hávamál, spisanej w XIII wieku, Odyn mówi, że zdobył runy, wisząc dziewięć nocy na wietrznym drzewie.

Około 98 roku n.e. rzymski historyk Tacyt opisał w „Germanii”, jak Germanie pytali o los: gałązkę cięli na kawałki, znaczyli je znakami i rozrzucali na białym płótnie. Kapłan albo ojciec rodziny podnosił trzy kawałki, jeden po drugim, i odczytywał z nich odpowiedź. Tacyt nie nazywa tych znaków runami, ale dzisiejsze losowanie run często nawiązuje do jego opisu.

Zadaj jedno konkretne pytanie, włóż rękę do woreczka i wyciągnij jedną runę. Wiele osób zaczyna od trzech run, które czyta po kolei, na przykład jako sytuację, przeszkodę i możliwy kierunek. Inni rozsypują kamienie na tkaninie, jak u Tacyta, i czytają tylko te, które upadły znakiem do góry.

Wiele osób, które losują runy, wierzy, że wyciągnięty znak nie trafia się przypadkiem i odnosi się do zadanego pytania. Nie obiecujemy, że runy przepowiedzą przyszłość, i nie ma na to dowodów naukowych. Dla innych losowanie to sposób, żeby zatrzymać się przy jednym pytaniu i spojrzeć na nie z innej strony. Runy są też kawałkiem historii pisma, który można trzymać w dłoni. Jak z nich korzystasz, zależy od ciebie.

Runy są o wiele starsze: ich najstarsze napisy pochodzą z II wieku n.e. W XX wieku naziści przejęli kilka znaków, na przykład podwójną runę Sowilo w symbolu SS i odmianę runy Othala. W zestawie są litery dawnego alfabetu, ale jeśli myślisz o tatuażu albo nadruku z runą, sprawdź wcześniej, jak dany znak jest dziś odbierany.

Runy to przede wszystkim dawne pismo. Pisali nimi także chrześcijanie: na wielkim kamieniu w Jelling w Danii, postawionym około 965 roku, król Harald Sinozęby zapisał, że uczynił Duńczyków chrześcijanami, a na wielu szwedzkich kamieniach runicznych wyryto krzyże. Czy i jak używać run do wróżenia, każdy rozstrzyga sam, zgodnie ze swoimi przekonaniami.

Trzymaj kamienie w woreczku, żeby nie obijały się o twarde przedmioty, bo mocne uderzenie może wyszczerbić krawędź. Kurz przetrzyj miękką, suchą albo lekko wilgotną ściereczką, bez detergentów i soli. Ametyst nie lubi długiego, mocnego słońca, bo jego kolor może wtedy blednąć.

Przedmioty z naturalnych materiałów mogą się nieco różnić od zdjęcia: kolorem, rysunkiem kamienia albo usłojeniem drewna. Dlatego każdy egzemplarz może wyglądać trochę inaczej. Jeśli zmienisz zdanie po obejrzeniu, masz 14 dni na odstąpienie od umowy.

Zawiera małe elementy i nie jest przeznaczone dla dzieci poniżej 3 lat (ryzyko zadławienia). To nie jest zabawka. Jeśli gumka, nić lub łańcuszek pęknie, zbierz wszystkie elementy.

Tak wierzono dawniej i tak wierzy wiele osób dziś. Na amuletach z pierwszych wieków naszej ery ryto słowo alu, które badacze uważają za dawne słowo zaklęcia. W pieśni Sigrdrífumál z Eddy walkiria radzi wyryć runy zwycięstwa na mieczu. My nie obiecujemy ochrony: opisujemy, w co wierzono i skąd to wiemy.