Kamień księżycowy: wahadła, szpice i świece

Czym jest kamień księżycowy

Kamień księżycowy to skaleń, odmiana ortoklazu. Gdy go obracasz, po powierzchni przesuwa się niebieskawy blask, zwany adularescencją. To światło rozproszone na cienkich warstwach w środku kamienia. Ma twardość 6 do 6,5, ale łatwo pęka wzdłuż płaszczyzn łupliwości.

Najwięcej pochodzi dziś ze Sri Lanki, a znane złoża są też w Indiach i na Madagaskarze. Floryda ogłosiła go w 1970 roku kamieniem stanu na pamiątkę lądowań na Księżycu, choć sam kamień tam nie występuje.

Jak rozpoznać kamień księżycowy

Szukaj blasku, który płynie po kamieniu, gdy zmieniasz kąt. Tęczowy kamień księżycowy to w rzeczywistości przezroczysty labradoryt, ale ta nazwa przyjęła się w handlu. Opalit to szkło, choć jego mleczny połysk przypomina kamień księżycowy.

Właściwości kamienia księżycowego i wierzenia

Według hinduskiej mitologii, jak podaje GIA, kamień powstał z zastygłych promieni księżyca. Dawniej wierzono też, że kto przy pełni weźmie go do ust, ujrzy przyszłość.

Legendy, jak pisze GIA, mówią też, że przynosi szczęście. W dawnym zestawieniu kamieni na dni tygodnia, które przytacza Kunz, przypada na poniedziałek, dzień Księżyca.

Kamień księżycowy w naszej kolekcji

• Do radiestezji: wahadło z kamienia księżycowego Magic i Four Elements z pięcioma kamieniami.
• Do kolekcji i siatki kryształów: szpice z kamienia księżycowego.
• Na prezent ze znakiem: świece z bransoletką Rak, Ryby i Bliźnięta.

Jak wybrać i jak dbać

Na poniedziałkowy, księżycowy rytuał weź wahadło Magic. Szpice postaw na parapecie, gdzie wieczorem pada światło. Na początek przeczytaj poradnik o tym, jak używać wahadła.

Trzymaj go w woreczku i uważaj na upadki, bo pęka łatwiej niż kwarc. Przecieraj miękką, suchą szmatką.